Stemme: Psal. 18. Ik sal u lieven en dienen, &c.
1. ALs Joseph dood was, konden sijn vrinden
De oude gunst by Pharao niet meer vinden:
Hy sprack: dood 't manlijk zaed in de geboort,
Of maekt dat 't water haer al t' saem versmoort:
De Moeder wond haer Soontje in wat biesen:
Maer 't Volk most so haer Moses niet verliesen:
Hy lag in 't water tot de Dogter quam
Van Pharao die hem tot haer Soon aen-nam.
2. Hy wierd in Hoofsche wijsheyd onderwesen:
Hy dood d' Egyptenaer, om twist geresen;
Maer vreesende voor Pharoos ongena,
Hy vlugt en trouwt in Midian Zippora.
Het Volk versugte onder zware lasten:
God woud' door Moses 't Volk hier van ontlasten,
God sprak met Moses uyt een brandend' vyer:
En seyd: segt Pharo, laet dit Volk van hier.
3. Als Moses so tot Pharo niet dorst spreken,
So heeft hem God gemoedigt door een teeken:
De Koning wilde 't Volk niet laten gaen;
Daerom most Moses 't Land met plagen slaen:
De stroom wierd bloed: de Vorsschen en de Luysen,
En ander quaed bedorf het Veld en Huysen?
Nog was de Koning hard; maer door de moort
Van d' Eerst-geboorne sond hy 't Volk selfs voort.