Waerschouwinge. DEse voorschreven vier poincten begrypen het eerste werckende leven, dat nootsaeckelyck vooren gaen moet het beschouwende leven. Daerom indien jemant hem vervoordert van het beschouwende leven; eer hy de bovenschreven gesteltenisse in hem heeft, hy en kan maer tyt verliesen, ende gaet geduerig meer achterwaarts. Want het gene hy achterlaet, dat verliest hy; ende het gene waer toe hy tracht, en kan hy niet becomen, als zynde daer toe onbequaem: ende stelt sy zelven daer-en-boven in percykel van duyvels bedrogh. Maer om te weten of jement de bovenschreven gesteltenisse in sy zelven heeft, is noodig een langduerige ende stantvastige oeffeninge, ende veele experientien hoe hy hem in sulcke gevallen heeftgedragen. Want soo lange als jemandt, by exempel, geen versmaedenissen, vervolgingen, ongemacken, ofte gebreck geleden en heeft, hy en moet sy zelven niet lichtelyck gelooven, dat hy tot de voorzeyde verloocheninge aller creatueren, ende verlaetentheyt syns zelfs, uyt eene puere liefde Godts is gecomen. Want dese begrypen in hun zelven een volcomen geestelycke doodt, die niet haest en kan verkregen worden. Ende dese geestelycke doodt is de eenige dispositie tot het beschouwende leven. waer van seght den H. Bonaventura (De 7 itin. aeter. 3. dist. 6. spar.) Aengesien dat Godt segt, den mensch en sal my niet sien ende leven, soo is het noodig dat een contemplative ziele aen al dat tydelyck is, doodt zyn, ende in het Goddelyck wesen verborgen. Sulcks waeren de Discipels van Paulus, de welke hy siende in de contemplatie als doodt, ende in een graf verborgen, zeyde: Gy-lieden zyt doodt, ende u leven is verborgen met Christus in Godt. Daerom segt den H. Gregorius. De geestelycke mannen vlieden de tydelycke begeerlyckheden, de onnoodige sorgen, ende het gerucht der uytwendiger becommernissen, ende en houden niet op van hun zelven te versterven: ende hun zelven inwendig vergaederende, blyvende in het binnenste des geests voor het Aenschyn Godts verborgen. Tot hier S. Bonaventura.
Cookies on Poetry Cove