De pelgrimagie van het kindeken Jesus

III. Dagh-reyse. DEn dag aengecomen zynde, soo beginnen dese arme Pelgrims hun wederom op de reyse te stellen. Peyst nu, ô Ziele, hoe dat den goeden Jesus, gestelt moeste wesen, hebbende de voeten gebroken van gaen, de beenen flauw, de mage ydel, ende sijne kleederen door nat. Hebt medelyden met hem, ende siet of gy hem nergens in en kont eenig solaes aendoen. Imagineert u dat gy ergens op dien weg woont in een kleyn huysken, ende een arm Boerken zyt: ende siende den soeten Jesus met syne Discipels al suckelende aencomen, gaet loopt hem tegen, ende hem aenbiddende op u knien, Heere (segt) vernedert u tot in myn kleyn huysken te comen met u Discipelkens, om wat te rusten, en u te ververschen: want al en heb ick niet veele ten besten, 't is nochtans al t'uwen dienst, met een goet herte daer by. Siet nu hoe den vriendelycken Heere u met een soet ende lacchende gelaet sal omhelsen, ende van de aerde heffen. My dunckt dat ick hem hoore seggen: Myn liefste kindt ter goeder uren komt gy ons te vermaecken: want wy beswycken al van honger en van vermoeytheyt. Leyt hem dan met blydschap in u huysken, maeckt een groot vier, wermt water om Jesus voeten te wasschen, deckt de tafel, en stelt hun voor al dat'er in huys is. Wascht Jesus ellendige voeten, en kaut met hem vriendelyck, aensiende met een levende verbeeldinge syn minnelyck aensicht, 't welck de Engelen zelve verheugt. Kust dickwils syne handen ende voeten, ende blyft wat tyts met u aensicht op syne voeten liggen; want daer comt een Goddelycke kracht uyt de zelve: telt alle de kloven, bleynen, ende gaten van die Goddelycke Voeten, en besproeytse met uwe tranen. Droogt daer naer Jesus mantel by het vier, ende treckt de tafel voor hem om te eten. Gy moet u, ô ziele, boven maeten verblyden in dese ende diergelyckediensten, ende u verheugen dat gy uwen Heere ende Godt eenig solaes moogt aendoen. Gy moet dit nochtans altyts met behoorlycke eerbiedinge doen, ende peysen dat gy niet weerdig en sijt in syne tegenwoordigheyt te komen, veel min syn Heylige Voeten, ofte kleeren aen te raecken, om dat gy hems oo menigmael grootelykx hebt vergramt. Noteert hier wel dat als gy (gelyck voorseyt is) Jesum met groote affectie dient, ende met hem vriendelyck kout, gy hem somtyts moet met versuchtingen te kennen geven uwe myserien ende kranckheden, ende tot hem u beklag doen, hem biddende om hulpe ende gratie, om u te beteren in sulck een sulcke gebreken, die gy geerne sout overwinnen. O ziele, doet dit met eenen wackeren iver, ende met een vierige affectie: ende zyt versekert dat gy haest in uwe manieren groote veranderinge sult gewaer worden. Naer dat gy den soeten Heere in syne ellenden getoost ende gelaaft hebt, gelyck voorseyt is; als gy siet dat hy vertrecken wilt, valt voor hem op uwe knien, ende bidt hem ootmoedelyck, dat gy hem sout mogen volgen, alwaer ghy gaet, om hem te dienen. Hy sal u misschien dan seggen: myn kindt wilt gy groote ongemacken, armoede, en vervolgingen onderstaen, komt met my: want dit is myn leven, ende van alle de gene, die my willen naervolgen. Seght hem alsdan: Alderliefsten Heere, ick en ben niet beter als gy, ende daerom wil ick geerne met u lyden, hopende dat uwe soete tegenwoordigheyt my altyts sal verstercken. Neemt dan u vallyse op de schouderen, en verlaetende u huysken met al dat'er in is, volgt Jesus naer. Peyst nu, ô ziele, dat de wegen steenachtig zyn, ende vol keyen liggen, ende dat men geduerigh moet klimmen ende daelen. Och hoe gaet my ditin het herte, als ick sien den geduerigen pynelycken arbeyt van mynen Godt! den eersten dag gink hy door den sneeuw met bloote voeten; den tweeden tot halve beene door het slyck, ende nu den derden dag hebbende de voeten gebroken, ende flauw zynde in alle syne leden door het geduerigh reysen, moet hy gaen op keyen, en geduerig klimmen en daelen. Wat sal ick seggen mynen lieven Heere, als ick u aldus sien arbeyden ende suckelen met bloote gewonde voeten, op de keyen ende steene? De traenen beletten my te schryven, ende het suchten beneemt my de spraecke, ende myn herte moet ick laeten swieren: Och Godt! Laet ons nu mediteren, ô ziele, dat Jesus op het eynde van den derden dag te Nazarteth aencomt, alwaer hy opgevoet is geweest, welcke Stadt op eenen berg staet. Aensiet nu eens met medelyden, hoe moeyelyck dat hem is desen hoogen bergh op te klimmen zynde t' eenemael vermoeyt van geheel den dag te reysen. Och hoe gaet hy al stuypen ende hygen, het sweet hem afloopende van alle kanten! hoe dickwils suckelt en sackt hy, nu aen d'een zyde, nu aen d'ander zyde, als hy treet op eenige scherpe keykens, die in den weg liggen. Och hoe dickwils moet hy stille staen wesende t'eynde van synen aessem, jaegende sijn herte soo geweldig dat het compassie is om sien. Gaet dan met betrouwen by hem, droogt af syn aensicht met een minnelycke eerbiedinge, geeft hem iet om hem te verstercken, ende hem met medelyden aensiende; Eylaes (segt) soeten Jesus, hoe hart is uwe Pelgrimagie. Hoe soude ick nu voortaen in dit leven ruste, ende lichamelyck vermaeck derven soecken, aensiende uwen geduerigen arbeyt ende uyterste ellenden, die gy om mynder liefden soo gewilliglyck hebt onderstaen.

Hoort of hy u niet seggen en sal met een bly gelaet: Myn liefste kindt, alsoo moet gy spreken ende gevoelen, ende u profijt trecken uyt al het gene gy my siet doen, ende lyden; want dit is my sulck een vermaeck, dat ick den arbeyt niet en gevoele. Verheugt u dan, ô Ziele, dat gy uwen soeten Heere alsoo kont vertroosten in sijne groote ellenden Siet gy wel hoe soet de bitterheyt is, die Jesus voor ons geproeft heeft? Want als gy meent met hem te gaen suchten en weenen, hy vervult onverwachts ('k en weet niet hoe) het herte met soo groote vreugt ende blydschap, dat het schynt al te kleyn te wesen. Och soeten Jesu, met reden singt van u den H. Bernardus:

Jesus oorspronck van genaden, Hope vander zielen vreught; Fonteyn aldersoetigheden; Die verheught des herten jeugt.

Laet ons nu met Jesus gaen binnen Nazareth, ende sien hoe hy onthaelt wort van sijne Patrioten. Aensiet ten eersten hoe daer niemant en is onder de principaelste van de Stadt ende de rycke lieden, die Jesus souden willecom heeten, ofte eenige eere bewysen. Sommige arme menschen comen hem tegen met hunne siecken ende gebreckige, van welcke Jesus sommige geneest, leggende de handt op hun: de andere gaet hy voor by, om dat sy geen oprecht geloove en hebben. Ende hy verwondert hem (segt den H. Marcus 6.) van hunne ongeloovigheyt. Daer naer is hy gegaen naer het huysken van syne Moeye Maria Jacobi, die de Moeder was van vier Discipels Christi, te weten: Jacobus, Thadeus, Simon, ende Joseph, welcke geseyt wirden de Broeders van Jesus, ende haere Dochters de Susters van Jesus, gelyck wy in het naervolgendeCapittel sullen hooren. Gy moogt wel peysen met welcke blydschap dese Heylige Vrouwe haeren Neve ende Heere Jesus ontfinck: maer nochtans seer soberlyck, gelyck arme lieden plegen te doen. Maeckt u zelven, ô ziele, hier aen alles tegenwoordig met groote aendachtigheyt, ende siet hoe dit H. geselschap hun vriendelyck onder malcanderen recreëren, ende met blydschap vertellen wat sy op den weg al geleden hebben. Siet hoe simpel ende ront hunne handelinge is in spreken ende maniere van doen, gelyck eenen hoop boerkens onder malcander, ende Jesus in het midden, gelyk eenen van den hoop. Dit was Jesus leven, ende in dese simpelheyt nam hy meer vermaeck, als in alle de beleeftheden ende politycke manieren van de werelt. Ende al was Jesus vermoeyt, gy en moet niet meynen dat hy hier ledig was, maer of hy seyde wat goets tot sijne Discipels ofte hy dede eenigen dienst, hun helpende om den avontmael gereet te maecken, ende de tafel te decken, als synde in het huys van syne Moeye ende Discipels, alwaer hy gemeynelyck familierder handelde, als elders. Gy en moet ook niet vergeten Jesus voeten te waschen, ende hem aen tafel te dienen, gelyck boven noch geseyt is. Hier hebt gy Godtminnende ziele, dry dag reysen, ende verscheyden ongemacken ende ongevallen der selver, welke den soeten Jesus dickwils buyten twyffel heeft moeten lyden, den tyt van dry jaeren by naer geduerig reysende van d'een plaetse naer d'ander, om zielen te soecken. Waer uyt gy trecken mooght, hoe menigmael uwen Salighmaecker om uwer liefden heeft geleden honger ende dorst, koude ende hitte, regen ende winden, hagel ende sneeuw, in het sweet syns aenschuyns, inhet vermoeyen van syn lichaem, ende het quetsen van syn teere voeten: mitsgaders alderhande injurien ende vervolgingen, die hem menigmael aengedaen wierden.