I.
Boerenvoorzegging.
Eens in fellen zonnebrand,
Kwam ik van het akkerland.
'k Voerde, om my in 't zweet te jagen,
Huiswaerts kuip en kordewagen.
Jeugdig, levenvol gespan,
Hupte en rende ik nu en dan.
‘Trager, trager, wilde jongen!
Met geen haest en bokkensprongen
Werkt een landman.’ - Die zoo sprak
Was de pachter Jan Gemak.
'k Wipte voort met schuinsch begluren,
Zonder woord hem toe te sturen,
En hy morde: ‘Weinig baet
Dezen losbol rede en raed.
't Staet op zyn gezigt te lezen:
Goede boer zal hy nooit wezen.’
'k Riep hem toe: ‘Naer allen schyn,
Boertje, zal 't niet noodig zyn.’