Quanno morette Cecca, Cuccopinto
Chianze, scurisso, e tutto se scippaie,
E tanto se vattette e se pisaie
Che cchiù de purpo se facette tinto.
Porzì ogne Grazia, co no punio strinto,
De sango bona bona se scommaie:
Ma la Bellezza cchiù se 'ntommacaie
Ch' ogne sbrannore suio vedette vinto.
Sebbeto, poveriello, chianze tanto
Ch' annegaie 'n tutte sse padule, e cchiù,
Ed accossì dicette dapo' chianto:
“Napole, mo c' haie perzo Cecca, affé,
St' airo è scurato, e tu sì no cucù,
Ca Cecca, sole tuio, morette, aimé”.