Skip to content
1631–1678

6

Filippo Sgruttendio

Mo sì ca so' scolato e ghiuto a mitto, E so' restato comme a pruno asciutto: Mo ch' a bolere bene so' arredutto Senza na maglia, 'nnammorato affritto.

Ammore ch' è fetente comme a grutto, Ammore ch' è no tàmmaro e no guitto, St' ammaro core tanto m' ha destrutto Che pare iusto fecato zoffritto.

Vesogna che sto pinolo me gliotta, E che la catarozzola me gratta, Ca de pietate non ne trovo gliotta. Io regnoleio pe Zeza comm' a gatta,

Ed essa me responne, po', de botta: “Mo che si sfrìtto, da sta casa sfratta !”

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.