Parnaso resta ammisso, e d' Alecona
Ogne poeta stoppafatto mira
Lo canto che da te sguiglianno spira,
Che fa' 'ncantare ad ogne gran perzona.
Canta, Catarchio mio ! Tu canta e sona
Che puoie fare scacare ad ogne llira:
Tu maie puozze senti' d' ammore l' ira,
Puozze sempe canta' co l' ora bona.
Tu co sso canto tuio chiovellecheia
A lo cantare mio quacche docezza,
Ch' aura spira da te che me decreia.
Quanno te senco, tanta è la preiezza
Ch' apro la vocca cchiù de scafareia,
E 'gnestrece me porta l' allegrezza.