Cecca facette mascare no iuorno,
Credenno che non fosse canosciuta,
E ballava accossì, bella vestuta,
A suono de na cetola e no cuorno.
Ogn' arma a bocca aperta stea speruta
De quanta nce ne stevano llà attuorno;
Io mo, 'nmederla, disse: “Sta cornuta,
Aiméne, è chella che me dà taluorno!
Non serve, o Cecca, a fa' lo risariello,
Non te annascunne a sto dito dereto,
O de sto core mio suglia e scarpiello!
Non pò chisso sbrannore sta' 'n segreto:
Perché ssa facce è comm' a cantariello,
Commoglia quanto vuoi, ch' esce lo fieto”.