Na dommeneca Cecca se vestette,
Isce bellezzetuddene ched era!
Fece strasecola' chi la vedette,
Ca parze Cocetrigna o Dea Mecera.
Tanta scìsciole e nocche se mettette
Ch' io disse: “O Cecca, e che, sì fonnachera?
Ca pare, co sse trezze a canestrette,
Iommenta che se venne a quarche fera”.
“De ssa 'nzalata, di', chi te nne prega?
Che s' a la casa mia sti sfuorgie traseno,
Mamma l' ha a gusto, e mai non me le nega”,
Respose Cecca. Ed io restai n' arcaseno,
E disse: “Veramente che se lega
Mo lo patrone dove vòle l' aseno”.