Na sera Cecca, zitto zitto e mutto,
A ghiettare lo càntaro scennette,
E pegliando de pésole no butto
Vrociolïando abbascio lo rompette.
A chiagnere e a scippare se mettette
De na latrina accanto a lo connutto,
Quanno la scura giovena vedette
Chillo necozio sfracassato e rutto.
“Non chiagnere, io le disse; statte zitto,
O Cecca, non te da' tanto martiello
S' haie rutto chisso càntaro mmarditto,
Ch' io aggio tanto luongo no cappiello,
E tanto tuosto, tìseco e deritto,
Che fare te ne puoie no cantariello”.