Vïola, si cammine pe la via,
Tanto te stuorce e sbuote, zoppecanno,
Che si è lo vero chesso, e no' abborlanno,
Éie auto che catubba e che Lucia.
Pare che ad ora ad ora, arrasso sia,
Disse de pietto 'n terra vrociolanno:
Ma si vuoi ire bona camminanno
Ammame ca te sano, afféde mia.
Siente, o Vïola, sto proverbio, su:
“Chi pratteca co zuoppe, si be' è sano,
'N capo de l' anno zoppeca isso cchiù”.
'Mmescannome sso zuoppo, chiano chiano
Cierto ca sane: e pararrisse tu
Venere bella, ed io zuoppo Vorcano.