Pocca Parnaso t' è spaparanzato
E a boglia toia sta lo 'ntrare e ascire,
E pocca Apollo t' è tanto obrecato
Che nulla lengua no' lo ppòte dire,
Priesto 'm — Parnaso mo torna a trasire,
Ed iescene de lauro 'ncoronato:
Ca cierto me ne sento 'nziecol' ire
De te vede' sso fronte laurïato.
Oie a Napole tu puorte corona,
Ch' Apollo te donaie conciette a sarme,
Ed isso sta pe fare zitabona!
Ma de sso canto chi po di' li schiasse?
Sgruttendio ? E si tu grutte 'ncante l' arme!
Ora mo, che sarria si sospirasse?