Si be' ca tu haie trovato ad Antegnano,
Luoco de li giardine beneditte,
No core arraggiaticcio cchiù de cano,
Ma bello, che le fecate t' ha sfritte,
No' pe chesso haie da sta' co ss' uocchie affritte
Né sospira' pe monte, né pe chiano:
Sacce ca passarranno sse desditte,
Ch' Ammore a sdigno fa piglia' vaiano.
Ma che cerco io de dare mo conziglio,
Che songo no paputo, e non saputo,
A te che de le Muse sì lo figlio?
Saie ca te cede già sto calascione:
E s' essa non s' arrenne a sso lïuto
Besuogno è c' aggia de lo caperrone.