Quanto cchiù penzo ca te l' haie cogliuta,
O Cecca, tanto cchiù moro e stramoro
Né spero cchiù trova' chi aggio perduta,
Né spero cchiù d' ascia' tanto trasoro.
Penzanno a chesto st' arma mia è peruta,
Comme chi stace a lo lietto martoro:
Perché ogne gioia mia è già fornuta,
Perché ogne bene mio ghìje nzecoloro.
Nigro, scontente e male abentorato,
Comme a cetrulo ammentecato a l' Uorto,
Mo che si morta, o Cecca, io so' restato.
E si non songo veramente muorto
È perché s' ha la Morte smacenato
Ch ' io sia speduto, tanto stongo smuorto.