Skip to content
1631–1678

10

Filippo Sgruttendio

Chi t' ha tanta bellezza stroppïata? Che male punto aviste de fortuna? E che sferra mmardetta fu chell' una Che t' ha ssa facce, Meneca, sfresata?

Ma non ne stare niente addolorata, Pecché bruttezza non te dà nesciuna: Pe te la dire bello, ssa sgarrata Pare na foggia de na meza luna.

Ma si ssa facce è n' uorto de Signore, Sso singo 'mmiezo, cossì fatto ad arte, Pare no surco de no zappatore. Ma sì ! Fu gelosia da l' auta parte!

Ca essenno mamma de lo Dio d' ammore, Chessa martina te l' ha fatta Marte.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
10 · Filippo Sgruttendio · Poetry Cove