d'Enchuyser Ybocken

Stemme: O! Enchuyser Meysjes. 1. HOe wy langer leven, Heefter een geseyt, Hoe men meer bedreven Werdt in kloeck beleyt:

Want ons teere sinnen Door een nieuw gesicht Sietmen vaeck verwinnen Door een klaerder licht. 2. Laest-mael quam ick treden Op een seecker dagh, Daer ick nae mijn reden Vry wat wonders sagh: Ick bestondt te vragen, En men was bereyt, Want nae mijn behagen Kreegh ick strack bescheyt. 3. Nu om voorts te komen Klaerder aen den dagh, 't Geen ick heb vernomen, En met wonder sagh;

'k Sal u onder rechten Na hun lien verklaer, Want men gingh daer hechten Lappen aen malkaer. 4. Doncker-paersen Laken, En oock groen en blaeu, Gingh men t'samen maken Met roodt, wit en graeu, Geel en grijs te samen, Iae schier Sysatijn, En na hun liens ramen Soudt een Deken zijn. 5. Ick docht al die naden Dat waer veel te slecht, Maer door blijckens daden Wierd' ick onder-recht:

Want men gingh het sticken Met veel Zijden kleur, Daer men niet kond' micken 't Lappigh Laken deur. 6. Want seer schoon en even Sijn daer op gheset Vogeltjes nae 't leven, Met veel Bloemtjes net, Krullen ende Stricken Trocken deur malkaer, Maer van binnen sticken Waren 't allegaer. 7. Met dit slecht aen-schouwen Kreegh ick stracks dees sin, Dat veel menschen houwen Vaeck haer boosheyt in,

Die seer schoon voor oogen Schijnen voor het hooft; Maer men wordt bedrogen, Soo men haer ghelooft. 8. Oorlof dan hier mede, Neemt mijn slecht gedicht Aen met danckbaerheden, 't Is uyt lust gesticht. Wilt de schijn-deught schouwen Met haer schoone praet, 't Sal u dan niet rouwen, Als het is te laet.