Stemme: Hoort toe Matroosen al-te-saem. 1. KOmt Vrienden, houdt een wynigh stal, En singht dit Liedt met mijn, Tot lof van de Noordt-eynders al, Die tot Enchuysen zijn: Haer daden in 't gemeen Zijn waerdigh te verhalen; Kond' ickse groot en kleen Nae 't leven recht af malen. 2. Sy vreesen koud' noch ongemack, Of buysen van de Zee;
Sy kluyven lustigh aen de back, Als is een ander wee: Sy vreesen damp noch mist, En zeylen sonder sorgen, Al of voor haer de kist Een Lichaem had verborgen. 3. Sy hebben om in Zee te gaen Kasjotters ofte Schuyt; Als niemandt derft de reys bestaen, Sy steecken daer op uyt. Is maer een Schip in ly, Of gaet de Kiel te gronde, Sy worden stracks daer by Tot hare hulp bevonden. 4. Sit yemandt aen een harde Plaet Of met het Schip op Strandt,
Sy brengen dat met raet en daet In 't korte weer van 't Zandt. Geen dingh dunckt haer te swaer Al moeten sy wat wroeten, Om dat haer loon hier naer Het bitter sal versoeten. 5. Leyt daer een Schip in 't Ys benout, Bevrooren vast en sterck, Al is het uyter maten kout, Sy trecken stracks te werck; Elck een hem kattigh stelt Met hacken, trecken, draven, En brenghen 't met gewelt In een gewenschte Haven. 6. Is daer een Schip door storm en leck Gesoncken tot de grond,
Sy heelen stracks dat groot gebreck, Met Zeylen onder 't rond, Met pompen sonder rust, Met putten sonder kijven, Tot dat het Schip met lust Heel droogh begint te drijven. 7. En worter van een wrack geseyt, 't Is stracks t'sa Mannen kom, Schoon of het onder 't Water leyt, Daer geven sy niet om, Sy weten Koompans waer Perfect daer uyt te Vissen, Al is het noch soo swaer, Het sal haer selden missen. 8. Vraegh Vlissingen, die weet het klaer, Maer Zeeu spreeck uyt goet rond,
Hoe dat de Water-drincker daer Met Silver sonck te grond, Dat meenigh sloegh ter neer, Hoe kloeck dees Helden waren, Om dat te visschen weer, Daer veel noch wel af varen. 9. Het Vlie en Texel konnen mee Getuygen klaer en wis, Hoe meenigh Ancker op de Ree Van haer gevonden is; Geschut, Loot, Yser, Stael, En hondert and're dingen, Die sy dan al-te-mael Hier tot Enchuysen bringen. 10. De barre koude Winter seyt Met Stav'ren over-luyt,
Als 't Ys in Zee bevrooren leyt, Hoe dat met meenigh Schuyt Dees' kloecke helden trouw Met Vriesen overloopen, Die nae haer Vrient en Vrouw Verlangen ende hoopen. 11. Vaert wel Noord-enders allegaer, Gaet soo gedurigh voort, Leeft vroom en vreedig met malkaer, Gelijck als dat behoort. Maer als ghy hier soo wroet, Dan dienje eerst te draven Nae 't alder-hooghste goet, En die volmaeckte Haven.
Cookies on Poetry Cove