Stemme: Ach treurt nu mijn bedroefde Schaepjes. 1. AL wat het leven heeft ontfangen Van God, dat is met levens lust, Begaeft, en soeckt met groot verlangen, Dat noyt sijn vonck werdt uyt-geblust: Dies gaet het Paren Door een Echte min, En wil vergaren, Dat hem in't begin, Eerst was geschapen in. 2. Aen-siet het Pluym-gediert behendigh, Het soeckt seer vlugh een weder-gae; En 't Vee op 't Landt houd sich ellendigh,
Als 't is alleen, jae acht het schae. De Schubbe Vinnen In de Pekel-plas, Sietmen door 't minnen, Ia hoe kout het was, Gesont en wel te pas. 3. Kan de Natuur in alles wercken, Oock in het ongevoeligh hout? Sal dan de mensch dit stil aen-mercken? En blijven altijdt ongetrouwt? Neen, dat te prijsen Heeft een slecht bescheyt; Godt den al-wijsen Heeft voor eens geseyt, U zaet sy uyt-gebreyt. 4. Dit heeft ons Bruydegom geweten, Wanneer hy socht sijn Lieve Bruyt: Hoe dickmael keeck hy door de spleten? En quamse dan eens tot hem uyt, Met hem te praten, Lieve wat een vreught!
Of niet de straten Waren mee verheught, Ghy-lieden dencken meught. 5. Wel Nieuw-getrouwde, nu Godts zegen U beyden toe-gebeden is, Gedenckt daer aen in al u wegen, En oock aen u beloftenis; Gedenckt doch heden Aen u trouwe plicht, Gedenckt de reden, Die ghy in het licht Spraeckt voor Godes aen-gesicht. 6. Stelt u Godts Wet en wil voor oogen, Begint met hem, en gaet soo voort, Ey vreest den Heer nae u vermogen, En draeght u vroomlijck nae sijn Woordt; Geeft dan malkander Oock terstont gehoor, Als d'een den ander Leydt in 't rechte spoor, En gaet int goede voor.
7. Daer toe wensch ick u Godes zegen; Hy zegene u voort en voort; Hy leer u sijn gebodt en wegen Oprecht beleven nae sijn Woordt. Dat ghy meugt leven D'Een tot d'anders vreught. Dat elck mach geven 't Geen den aer verheught, In liefd' en ware deught.
Cookies on Poetry Cove