Stemme: Hollandtsche Batavieren.
WAnneer men heeft geschreven Net sesthien hondert Iaer En ses-en-sestigh even, In Oogstmaent twintigh klaer, Heeft men den Engels-man, Verwoedt sien komen an In 't Vlie met groot gewelt,
Gelijck hier wort vertelt.
2. Haer groote macht van Schepen Braveerde voor ons Strandt, Sy meenden ons te slepen Nae 't Rijck van Engelandt. Ons Landt was doen in roer, De Koop-man, Stee-man, Boer, En yder was ontstelt Van wegen dit gewelt. 3. Een deel van hare Schepen Seyld' voort tot op de Ree, Daer sy wel haestigh grepen Van ons' Koop-vaerders mee: Haer Branders spoogen vyer,
Dat maeckte groot getier, En alle man verbaest, Elck vluchte met der haest. 4. Maer zy, om quaet te stoken, Al in waerd zeylden aen, Den brandt en 't vreeslijck smoken Kond' nauw een Schip ontgaen: Tot Schieringhs hals omtrent Haer boosheyt wierdt bekent, Dies hondert door haer handt En dertigh sijn verbrandt. 5. Haer trots gemoet hoovaerdigh, Van boosheyt noch niet moe, Zeylt, jae noch min mee-waerdigh, Nae 't Wester-Schellingh toe: Daer Roeyen sy aan Landt,
En steecken in de brandt Vier hondert Huysen groot, Dat alle man verdroot. 6. Seer droevigh sach men vluchten, Soo man als Wijf in Duyn, Al schreyende, vol suchten, Hoe jongh of kael van Kruyn, Haer gelt en goed was Buyt Voor den verwaenden guyt; En 't geen hy niet begeert Wordt door het vyer verteert. 7. Wilt Godt het sal verkeeren: Want soo een boose daet Sal hy haer noch verleeren, En straffen sulcken quaet. Als wy het vuyl bedroch
Verlaten, en sy noch In boosheyt boven staen, Dan sal sijn handt haer slaen. 8. Dit is oock soo bevonden, Als pas een Maendt daer an Tot Londen sijn verslonden Wel veertigh duysent van haer Huysen groot en kleyn, En tachtigh Kercken reyn, Door ongehoorden brandt, Tot straf van Engelandt. 9. Soo kan Godts gramschap branden Vermidts een quade daet; Soo straft hy Stadt en Landen, Als men sijn Wet versmaet; Hy siet geen Koningh aen,
Noch Vorst noch Onderdaen; Wie hem tot boosheyt wendt, En blijft niet ongeschendt.
Cookies on Poetry Cove