Stemme: Wilhelmus van Nassouwen. 1. ICk moet een deuntje singen, Indien 't u niet verveelt, Doch van geen vreemde dingen, Maer Goetschen Haringh-teelt. Ick sal 't u dan verklaren, Op dat de vreemde Man, In kennis on-ervaren, Daer mee van spreecken kan.
2. Wy sien dan tot Enchuysen Ons' Evers komen aen, Sy komen vaeck aen-bruysen Tot sinckens toe gelaen: Noch komen hier aen sacken Soo Urck als Harderwijck, Met Schuyten, Kagen, Smacken, Vol Haringh al-gelijck. 3. De Iongers strack aen 't loopen, En roepen met bescheyt, Wil yemandt Haringh koopen, Want sy aen d'Of-slach leyt. Een ander roept oock wacker, Oom, moet ick tellen, Oom, Ick ben u Vrient en Macker, Helpt my doch uyt den droom.
4. De Visscher selfs moet vragen De Drooghsters aen de Wal, En 't staet aen haer behagen Hoe duur hy of-slaen sal. Het Tal loof ick vier blancken, (Seyt hy) een Oortjen min; 'Is mijn, ick moet u dancken, Want het gaet nae ons sin. 5. Stracks wortse dan gesouten Te midden op de straet, Die alder-best kan kouten, Maeckt dan de meeste praet. Een sweetjen kan men halen, Soo veel is daer aen vast, Want effen vijftigh talen Die maecken eerst een Last.
6. Men roept de Steecksters t'samen, Komt Vrou-luy maeckje ree; Men roeptse by haer namen, Elck neem sijn Tobje mee: Dit bed op, dan aen 't rusten, Treck met een moed daer an, Singh vroolick op met lusten, Dat men het hooren kan. 7. Dan spoelt men af de schobben, En daer mee in de Hangh, Dit maeckt een poesich slobben En kladdigh is de gangh: Die klimmen om te scheeren En tast men niet licht aen, Een Proncker met sijn kleeren Mach dan wel elders gaen.
8. De Meyden stracks aen 't stoocken Met vyertjes hier en daer, En maecken door het smoocken De Bocken droogh en klaer; Dit doet men alle uren Gedurigh nacht en dagh, Op datse langh mach duren De Keur oock uyt staen mach. 9. Men mach geen tijdt verliesen, Komt morgen ochten vroo Men moet de Bocken miesen, En packen in het Stroo, Om die stracks te verscheepen, Dan raecken wy aen gelt, Want anders geeftse neepen, Dat vaeck de Buydel quelt.
10. Dees Bocken werdt gesonden Door d'Oost en Wester Zee, Nae Vranckrijck en nae Londen, Hamburgh en Bremen mee: De Rus kan daer van roemen, De Noor-man, en de Straet, Ick weet het niet te noemen Waer sy al henen gaet. 11. Hoe moet een mensch al slooven Eer hy aen 't kosje raeckt, Men soud' het niet gelooven, Voor die't met eere maeckt. Denckt hy sijn tijdt verleden, Die was met veel onlust, En op den dagh van heden Heeft hy noch weynigh rust.
Cookies on Poetry Cove