Stemme: Edel Karsouw.
O Sotte Ieught,
Die soo misbruyckt de tijden,
Die doch soo dierbaer staen:
Soeckt ghy in deught
Malkander te verblijden?
Neen 'ts daer verr' van daen:
Siet men 't soo niet gaen,
Als sy te samen komen,
Dat men recht veel sotheyt aen?
En 't wort in danck genomen.
2. O ydelheydt
Hoe zijt ghy in-gekroopen!
En by des Ieught wel meest.
Waerom verleydt
Door averechtse loopen
Ghy soo den Christen geest?
Ghy fenijnigh beest.
Elck loopt met groote schreden,
Even ofmen Godt niet vreest,
Tot alle ydelheden.
3. Soo is't gelaet,
En ydel de Gesangen,
En ydel haer gedacht,
't Is ydel preat,
En ydel al haer gangen;
Na ydelheden tracht
Elck by dagh en nacht
Geen tijdt en gaet verlooren,
Of men was in sijn geslacht
Tot ydelheyt gebooren.
4. Is ydelheydt
Wel waerdigh te beminnen?
Ey lieve segh my dat;
Want sy bereyt
Van buyten en van binnen
De sonde beter padt.
Och bedenckt eens wat
Ghy hebben sult te seggen,
Als de Heer u alles plat
Voor d'oogen neer sal leggen.
5. Komt dan by een,
Komt in de vrees' des Heeren;
Maeck niet, gelijck ghy placht,
Met u gemeen
Die ydelheden leeren:
Maer hem die Godt verwacht,
Sich voor sonde wacht,
En gaet op Godes wegen,
Soo sult ghy in u geslacht
Verkrijgen Godes zegen.
6. Laet ons den Heer
Steets heben voor ons' oogen
In ons' werck en al,
Op dat hy meer
Met liefde sy bewogen
Tot ons in't aerdsche Dal:
En hier nae soo sal
Hy ons sijn Rijcke geven,
Daer wy sonder alle val
Gedurigh sullen leven.