Stemme: Komt wilt u spoeyen nae Bethlehem.
IN mijn leden // Hoe fris en sterck, Komt noch op heden // Geen treck tot werck, Om wat te winnen // heb ick geen lust, En in 't beginnen // Soeck ick de rust:
Daer valt te slaven // Blijf ik van daen, Als and're draven // Houd ick van staen, En soeck het gemack // Doch niet aen de back, Daer kan ick laven, Mijn mage-sack.
2. Ick weet van Sayen // Of Ploegens tijt, Noch oock van Mayen // Als seer verblijt, Mijn Buren voeren // Den Oogst van 't Veldt, Dan moet ick loeren // De slaep my quelt. Voor my te woelen // Des Somers heet, Dan moest ick voelen // mijn eygen sweet,
Dat my niet en past // Want dit is een last, Best mis te doelen // Die harde quast. 3. Om swaer te dragen // En dient my niet, En veel te sagen // Is oock verdriet; Die my komt spreecken // Om wat te doen, Vindt my besweecken // En dapper groen: Want al mijn vreughde // Wordt dan verdriet, Die my verheughde // En sprack soo niet; Sie ick een kloeck man // Die d'handen slaet an, Van sulcke deughden // Sie ick dwars van. 4. Ick houd van pralen // Het gantsche Iaer, En veel t' onthalen // Dan hier dan daer, Een lecker leven // Dat is mijn sin, Niet veel te geven // Om kleyn gewin, Net in de Kleeren // Vroegh in 't gelach By groote Heeren // Den gantschen dagh;
Soo langh dit wil staen // Sal 't alles wel gaen, Maer licht kan 't keeren // Dan is't gedaen. 5. Die staet wil houwen // Met luttel gelt, En hoogh wil bouwen // Op 't bolle Velt, Vint hem bedroogen // Al eer hy 't gist, 't Is wegh gevloogen // Dat hy nood mist; Dies moet ick sorgen // Dat mijn geluck Van daegh of morgen // Verkeer in druck: Daer van dat alree // Mijn hertje doet wee, Die plach te borgen // Roept gelt geree. 6. Mijn goede Vrienden // sien van my af, En mijn Beminde // Wort droef en straf; Mijn lecker kluyven // Is gans verkeert, Men backt geen struyven // Meer aen mijn Heert, Geen Suycker-wijntjes // Geen rare Vis, Geen Haes of Knijntjen // Komt op mijn Dis;
Mijn Kleedingh wort vael // mijn Beursjen is kael En in mijn Spijntjen // Klinckt geen Reael. 7. Mijn Huys versleeten // Kan qualick staen, Het Dack gespleeten // En heel vergaen: De Kat en Muysen // Loopen van hier, Daer ick moet kluysen // Met kleyn playsier, Ick segh u heden // En klaegh oock dit, Dat Franck mijn leden // Doorgaens besit, En maeckt dagh aen dagh // Dat ick niet een slach Van and're mede // Aenschouwen mach. 8. Nu moet ick suygen // Aen duym en poot, Om te betuygen // Mijn hongers noot; Nu moet ick sparen // Met groot verdriet, Om te vergaren // En woud' ick niet: Daer baet geen klagen // Die 't willens mist, Mijn schoone dagen // Heb ick verquist,
Al voel ick verdriet // 't En schaet my doch niet, 't Is met behagen // Van my geschiet. 9. Maer ick sal moeten // Door groote noodt Met and're wroeten // Om 't daeghlijcks broodt; Dat sal oock wesen // De rechte daet, Hy wordt gepresen // Die hier soo gaet: Godt geeft zijn zegen // Hem die soo doet, Loopt hem wat tegen // Het keert tot goet; Hy stuurt door sijn handt // De Lucht, Zee, en Landt, Sijn milde Regen // Verheught de plant.
Cookies on Poetry Cove