d'Enchuyser Ybocken

Stemme: Edel Artisten koen, &c. Vryer. DEn tijdt my nu ghebiet, O Liefste! te verklaren, Dit baert mijn hert verdriet, 't Is tijdt voor my te varen: Dit doet my droevigh suchten, Het scheyden is mijn pijn, Dat ick met ongenuchten Moet derven u aenschijn. Vrijster. 2. Hoe langh is doch den tijt Dat ghy mijn, Lief, sult varen? Vryer. Och! Kindt, ick weet dit niet,

Ick gis al van drie Iaren. Vrijster. Hoe sal dien tijdt om komen? Vryer. Al slapende mijn Hert. Vryster. Och! och! ick mach wel schromen, Die Reys is mijn te verdt. 3. Och! wat bedroefde re'en, Eylaes! ick mach wel suchten: Mijn Lief waer wilt ghy he'en? Wilt ghy dus van my vluchten? Soo moet ick daegh'lijcks sterven Wel hondert duysent doon, Dat ick soo langh moet derven, O Liefste! u persoon. Vryer. 4. 't is my een grooten kruys Dat ick u, Lief, sie treuren: Om nu te blijven t'huys En mach my niet gebeuren,

Ick moet noch eerst wat winnen; Ey! stelt u droefheyt maet, Om vrolijck te beginnen Den Heyl'gen Echten-staet. 5. Al zijn wy, Lief, van een Gescheyden met den lijven, In 't hert sult ghy alleen Altijdt de Liefste blijven: Mijn hert stel ick te pande By u, mijn hooghste lust; Al ben ick uyt den Lande, Ey! weest daer in gerust. Vryster. 6. Hoe soud' ick zijn gherust, En vredigh konnen leven? Want nae een vreemde Kust Gaet ghy u nu begeven: Voor p'rijckelen moet ick duchten,

Zee-baren, winden fel, En ongesonde luchten, En qua menschen rebel. Vryer. 7. Al zijn de p'rijckelen veel Die my moghen beswaren, Ick hoop (ghewenste deel) De Heer sal my bewaren: En ons te samen sparen, 't Is Lief, om ons ghewin, Ey! laet nu droefheyt varen Mijn lieve Engeltjen. Vryster. 8. De Heer wel machtigh is Om u, Lief, te behoeden, Maer 't is voor my onwis, Dit doet my quaedt vermoeden. Vryer. Ey Lief! wilt vast vertrouwen, Verbeydt dit met gedult,

En wilt op hoope bouwen, Den tijdt moet zijn vervult. Vryster. 9. O! bitt're langhe tijt Hoe sult ghy my verdrieten, Ick kan in 't minste niet Dan geen vermaeck genieten: Mijn lichaem moet hier blijven, Mijn hert gaet met u heen. Och! ick kan niet verdrijven Mijn droefheyt en geween. Vryer. 10. Ey! sucht niet mijn Vriendin, Mijn hert schijnt my te scheuren, En moet met droeven sin Het scheyden oock betreuren: Wy sullen we'er vergaren (Hoop ick) met groot geneucht, En dan geluckigh paren,

Mijn Lief, mijn troost, mijn vreucht. Vryster. 11. Den Hemel gun dit mijn: Vryer. Dit moeten wy verbeyden, Adieu mijn Medicijn, Den tijdt ghebiedt te scheyden. Vryster. Och! Moet dit, Lief, nu wesen? Vryer. Och! ja 't mijn rooder Mondt, Adieu mijn uyt-gelesen, Vryster. De Heer spaer u gesondt. Vryer. 12. Ick moet u lieve Mondt Noch eens een kusjen geven, U lieve Lipjens rondt Schier aen de mijne kleven, Mijn Lief, mijn troost, mijn leven, Mijn hert inwendigh schreydt, Met traentjes nat gedreven, Om dat ick van u scheydt.