5.
Maar zacht, Leander, met bescheit,
Weest stil, en zijt te vreên:
't Is geen vergramde Godlikheit,
Noch blixem, neen, ô neen!
't Is Venus met 'er gulde koets,
Die heeft de lucht ontsteken:
Dit schijnt een voorbeelt van wat goets,
Wilt nu om by standt smeken.
Ay! zoete Venus, Schuim-goddin,
Buigt mijn Argeen,
Dat bid ik u, tot weder-min.
Zy knikt my toe zo 'k meen.