4.
Zijn blind-doek los gereten,
Zijn boog ontsnaart, en t' eenemaal ontspannen,
Zijn pijlen wech gesmeten
in een boey zeer jammerlik gebannen,
Zijn krans van 't hooft,
En toorts gedooft,
En d'ooge neêrgeslagen;
Maar toen zijn moeder
Hem zag, wierd hy verwoeder
Door 'er vragen