Reinare rekkjor

Steintungt det tyngjer, stille me tegjer, vonløysa velter se, vaatkald inn paa oss,

skammi skolar og skyl inn yver oss: meinsvorne munnar morsnamne skjemmer.

I vanhug og vonløysa voggar dei retten, av hemn og av håt dei heimen vaar gløymer.

Synder seg syner, saar seg opnar, langt yver laake leider me ser.

Reinare rekkjor maa reisa Noreg, so ein gong me evlar æra aa verja,

og vesalldom venda til varmhuga kraft. Reinare rekkjor maa reisa Noreg!