En toen in mijnen boezem de min is aangevangen,
dan scheen 't een bron te wezen van lusten en vermaken;
nu voel ik soms mijn herte door 't wee te samen prangen;
maar 'k zie het mooie liefken en 'k durf de min niet staken.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Nieuwe liedekens (onder pseudoniem G. Hendrikssone) · Emanuel Hiel · Poetry Cove