XIII.
Ook bij de smart kan nog het bloempje wonen.
En 't kan de krachten onder 't leed vermeêren,
Door moed te kweeken, bij het woord des Heeren,
Dat God Zijn zorg zelfs aan het kruid wil toonen.
Al sluipt de traan der droefheid langs de konen,
't Geloof kan 't blad der bloeme doen verkeeren
Tot Evangelieblad; - die dat mocht leeren,
Dien zal de glans van 't licht der hope kronen.
Zoo groeit, voor wie het leven nooden baarde,
De stille vreê van 't diep en vast vertrouwen
Als uit de bloem, aanschouwd met weenende oogen.
Een hoop, die wijst ten hemel, spruit uit de aarde.
Ja! 't bloemken draagt veel zegen in zijn vouwen:
't Wekt moed en kracht en kan de tranen drogen.