VI.
't Zijn kleur en geur, die in 't gebloemt' zich paren.
Een dubb'le gaaf, waardoor zij 't hart verblijden. -
En dan, - haar zoet, dat geurt naar alle zijden,
Lokt bijkens, die met vlijt hun honig gâren.
En dan, - daar zijn er in die bonte scharen
Van lentekind'ren, die, als ingewijden
In 't menschenleed, ons leev'ren, wat het lijden
Verdrijven kan, of wèl, zijn drang bedaren.
O! veel is 't, veel, wat door de hand des Heeren
In 't veldgebloemte aan de aarde werd gegeven;
Veel zegen is in 't kleed der bloem gebonden.
Daar staat ze en moet het blij genot vermeêren,
De bitt're smart vermind'ren van ons leven.
't Woord: ‘God is goed!’ wordt in de bloem gevonden.