Zvvane ende Houare. DE Zwane cranck ligghende, wachte huer eynde veers Heeft huer zeluen verblijdt met zoeten zangh Den Houare commende daer ouer dweers Was verwondert, haer vindende so zieck en cranck En heeft huer ghevraecht (b'houdens haren danck) Waeromme zou ghemeenlick in t'sweerelts eruen Meer dan andre voghelen buter natueren ghehangh Zoetvoyselick blijde zijnght, ieghens t'steruen? Datmen niet en weet, machmen met vraghen verweruen.
¶ Zou zangh noch eens vp, met claerer kele Zoetvoysegher vele, En meer dan zou in haer leuen hadde ghedaen De doodt was haer by, en zy sprack (eer ickt hele) Meendt niet dat ick spele Als ick steruende zijnghe: Want ghy moet verstaen Dat ick nv sal wt de perijckelen ghaen Van gheunghen te zijne in de netten groot: Daer mede ick voortijts was zeer belaen, d'Eynde van ellende is de bequame doodt. Insghelijcx zoo yeghelick mensche int leuen Hoe weeldich beseuen,, int rijckdom verheuen Sal hem ghewillich schicken ieghens den sterf-dach, Zonder drouue gheclagh: Hem ghewillich inder doodt ouergheuen Want hoe langhe hier inder weerelt bleuen Hoemer langher leeft, men meer zondeghen mach.
Cookies on Poetry Cove