Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Eghele ende t'Serpent Vipera. DEn Eghel scherp gheburstelt rondsomme t'vel Een Dier vreezelick fel Heeft aen Vipera t'Serpent verzocht een bede Hem een wijnter in te nemene, zouden bee wel Paeyzelick wonen in een woonstede: t'Wiert gheaccordeert, d'Eghel intreye dede t'Ghebuerde, elck zou ligghen om rusten daer naer d'Eghel keerde wentelde, t'Serpent hads onvrede Ghevoelende van zijn burstelt pinsijnghe zwaer Totten daeghe claer: Die vrij eeghen es, leeft wel gherust voorwaer.

¶ t'Serpent mercte dat van hem onwijselick was ghedaen d'Eghel tzijnen Logijste zoo t'hebbene ontfaen Die zoo moeytlick was van t'eerste beghinnen Badt dat hy daer goelicx wt zou willen gaen Midts dattet voor twee gasten te nauwe was binnen Den Eghel dit hoorende, sprack verstoort van zinnen Ghaeter zelf wt, die hier niet cont ghedueren: t'Serpent zacher gheen plaetse, en om ruste te winnen, Croop wt, lieuer dan onruste te bezueren Zulck waent Meester van zijn huus zijn, t'moet ander ghebueren Sghelijcx varen zij die op een goet aenschauwen Ander menschen goetionstelix doen bystant Als vriendt, haerlieder eyghen huus betrauwen Ia die eerst vrij waren, hem zeluen benauwen Haer selfs te buten gaende, d'ander crijghen d'hueuerhandt Eyndelick zulck Callant, anthierende zijn tweestere Mach by Gast ontfaen sijn, wert zelue Meestere.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.