Den ouden Leeu en ander beesten. DEn Leeu in zijn ionckheyt gheweest fiermoedigh Grijpende bloedich Heeft hem zeluen dus ghemaeckt veel vyanden Zoo hy hadde ghedaen, t'keerd' hem ieghenspoedich Want cranck, oudt zijnde, behaelde veel schanden t'Peert slouch hem met de voeten in sticx de tanden t'Wilde Vercken cam hem t'vel ontgorden Den Stier doorstack hem met zyn hoorens banden Hebben eyndelick t'samen den ouden Leeu vertorden Met zulcker maete ghy meet, zult ghemeten worden.
¶ Den Leeu dus ligghende onder de voeten Const hem zeluen niet helpen, noch t'lijden boeten Als machteloos verwonnen, ter nedere lagh En creech menighen slagh Hy en hadder eenen Vriendt niet, die hem cam groeten Niemant wasser die hem dede eenich verzoeten, Zoo heeft hy hem moeten Te vergheefs doen zijn deerlick beclagh Hoe dat hy in menighen voorleden dagh Veel beesten aenghedaen hadde gheweldt en pijne: Ouer yemandt ghenadich, men hem zelden zagh, Naer mijns wercx hebbe ick loon ten sijne Pacientie es mijne: Tes beter doodt dan vriendeloos t'zijne. Zoo oock de mensche in zijn ionckheyt wandelt t'Zij rechtlick onrechtlick hoet mach ghaen Ende met zijnen euen naesten handelt, Zoo salmen hem in d'oude ter noodt by staen En loon doen ontfaen.
Cookies on Poetry Cove