Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Den Esel gheladen met spijse. EEn Rijcquaert boer en bijnghel hebbende groot rijckdom Onghelijck meer dan zom Buucksparich magher, gaende met een rabauts cleet

Vul zoorghen hem verlaedende vp d'eerdtsche dijck, crom Die met blijder herten noyt een sne broots sneet Noch goe bete beet Altijts soberlick pappende, anders waert hem leet

Wie ghelijckt alzulck een? Eenen Esel groot Zijnde slaue van t'goedt, met bloet ende zweet Nauwe durfuende oorbooren, dat ander ouerschoot Drijnckt lieuer water, ende eidt beschimmelt broot

Ketijuich totter doot: Want zoo als een Ezel, een slaue van aerden Met spijse en dranck gaet gheladen tot anders noot Ghaet zelue int velt eten dissels en caerden,

Wort dickwils haest verquist, dat de voorders verspaerden. Tsghelijcx als een die metten vinnighe paerden Een Esel int beluucken Wel wesen moet

Die niet darf ghebruucken Zijn tselfs eeghin goedt: Maer vinnich onvroet Dat sparich besteedt

Veel zoorghen doet Ende magherlick eidt, Hoe meer ghecouffert, ghezackt, Hoop vp hoop ghepackt

Ghaende, staende, drouftroostich gheleidt: Nemmermeer ghevreidt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.