Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Vanden ouden Houaere. BOuen al Int aerdstsche dal Van die zijn inder voghelen ghetal D'houaere Int openbaere Es in natuerlicke liefde prijselick Huer Ionghen cleene, Verlaetende gheene, Maer int ghemeene Es die neerstelick prijselick

¶ Hopende dat zy alsoo vprijselick Voorzichtich wijzelick Zouden inder ghelijcke pleghen Ende als zylieden van ouden ijselick En cranck ter vloghe souden zyn bedeghen Huer aes bezouckende in allen weghen Ende zoo zoorchvuldich vercreghen Brijnghent ghedreghen, Haer Ionghskens naer, in alle saeyzoen: Dus wieder ware tseghen De ionghers volghen, zoo zy d'ouders hebben zien doen. Tsghelijcx t'eenen bewijse, de menschen voedere Behoorden te zijne in huere ghanghen Dan onredelicke beesten, om Vader en Moedere Bystant te doene in noodts bedwanghen, Van wien zy secours hebben ontfanghen Besoorghsaem om hemlieden wt liefden en ionsten stelpen Als zij weemoedigh laghen int verlanghen End'hem seluen gheensins consten helpen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.