Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

t'Peert ende Hert. EEn Peert heeft ieghens een Hert ghestreden De welcke vulwassen was grof van leden t'Peert ziende dat ieghens den Hert niet vermochte Heeft een Ackerman t'zijnder hulpe ghebeden Die wter steden Met hem zadel ghetughe, ende breydel brochte, Hy zaelde breydelde, alzoo t'Peert zochte Zatter op en vervolghde den Hert openbaer, Wterlick die, den Ackerman duerstekende rochte t'Peert verblijde, ghaf hem zeluen de victorie daer, Somtijts tromptmen strijdt ghewonnen, daer slaghen volghen naer.

¶ t'Peert bedanckte den Man der adsistencie Biddende met grooter reuerencie Van hem willen afzitten, ende vrij laten ghaen Maer daer toe te verstaene, hads gheen intentie t'Peert ghebreydelt was en t'mijnder obedientie Sprack den Ackerman, moet ghy voort aen nv staen t'Peert neyde, t'beet, t'schraefde, t'wilde slaen, Als oft den man grammoedich hadde willen ontlijfuen Maer moest voor ydel glorie zwaer dienst ontfaen Want hy sprack naer een ghemeene scrijfuen, Die hem eerst willich slaue maeckt, sal slaue blijfuen. Derghelijcke, de ghuene vrij zijnde ghestelt Willende vervolghen, en den aermen deeren Omme die verwinnen, vergaderen t'ghelt Met loosheyt, bedroch, ende met ghewelt Ende dan ghecommen t'huerlieder begheeren: Worden zelue verwonnen in zulck gheneeren Van een wreedt monstre, ten eynde beschaemt, Honghereghe ghiericheyt ghenaemt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.