Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Stier ende Muus. DEn Stier Zeere fier Hem verhief maectet breet

Zijns ghelijcke niet quansuus Eene Muus Hem beet Inde voet

Was gram // datse cam // hem zoo doen leedt, Wiert verdaermt // ende verwaermt // zeer heet, Wreedt In zyn bloet.

Zou vloodt // ter noodt // met neestegher spoedt Vroedt // sterck ghemoedt // naer huer olleken, vrij, Vol toornen // met zyn hoornen // hadse gheern ghegroet: Maer mochte // zoo hy zochte // yet,

Niet Met zyn bolleken, by, Voor t'hol staende Verwaende

Hem zeere dat hy Eens huer // int ghetruer // door rancuer // zou brijnghen t'Hol huer decte // met hem ghecte // zeghende twy Die ghy teent

Eer ghijt meent Niet zou moghen besprijnghen t'Zijn oude dijnghen // moet verstaen Dan mueght ghaen

Bleuen // ghescreuen // met ghemeene, pennen, Hoe sterck // in zijn perck // yemandt int omrijnghen, Niemandt sal zijnen vyandt te cleene, kennen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.