Gheete en den Vvulf. EEn Gheete ghijnck te veldewaerts t'haren ghewinne Ende het thuus haer ionck Gheetkin teer en cleene Hem ghebiedende dattet niemandt zou laten inne Wie datter oock clopte, want zulck was zy van zinne Datse vaer hadde, alst ionck bleue alleene En datter niemandt aencoste, dat zou commen in weene Dus thuus ghesloten hebbende, trackse duere: En beualt den bewaerder van al int ghemeene, Goede zoorghe, en rade, houden alle dijnghen in viguere.
¶ De Wulf heeft van verre dese zaecke verstaen Naer t'huus es rasschelick commen ghegaen Ende waende als de Gheete zijnen voys vermaecken Doet opene Ioncxken (sprack gheveyns dlick zaen) Ick brijnghe wten velde al onse noodtzaecken: Neen zeyde tGheetkin, ghy moet buten waecken Want door de veynster-splete, zoo zie ick wel Dat ghy een snoo Wulf zijt, met verhongherde caecken My te bedrieghen was v voortstel Vanden eersten beghinne, maer ick vliede zulck spel Zouct elders v aes, ghy gheraect hier niet inne, Yeghelick sal hem bewaren met voordachten zinne. Bewijsende den Kinderen die onderdanich zijn Met een blijde aenschijn Tgoe beuel dat Vader ende Moeder ghebieden Dat die wijselic en wel doen t'allen termijn, Maer die haer willeken volghen, die drijncken t'venijn Daer door zij commen dicwils in groot beswaren, Wel hemlieden die haers Ouders raedt bewaren.
Cookies on Poetry Cove