Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Partrijse ende Haenen. EEn Aerbeyder heeft t'zijnder ghenouchte ghezocht Een Partrijse ghecocht Die Haenen, Hennen, hadde een groote preste Neerstelick heeft hijse t'huusewaerts ghebrocht En zoo hy hadde ghedocht Lietse mede vlieghen, met d'ander te neste, De Haens queldense, zoo oock deden de reste: t'Hoender-mesch ded'hem insghelijcx groot quellen Nietmin al was zy versteken, keerdet int beste Docht, was vreemde, ende niet van huer meghezellen, Die paeys zouct, sal paeyzelick middel voortstellen.

¶ Al deden zy de Partrijse veel vercleens Haer bevecheende dickwils daer te vooren Zy zach de Haenen warent nemmermeer eens Daghelicx vochten zy, en stekende met spooren: De Partrijse ziende zulckdaenich oorbooren Dat de Haenen ieghens Haenen zoo vyandich waren, Docht t'was costume: Dus zonder verstooren Wilder hem lijdzamelick mede paren: Daer mede men bescheipt es, moetmen ouer varen. Insghelijcx zul'wy achten licht als een plume Ende min dan den waterschume Van alsulcken menschen licht veerdich verdraeghen De ghone diet hebben by ghewoonlicke costume Den anderen te quellen, t'allen daghen Latense vloucken, rampen, euelen, plaghen, Daer naer niet vraghen: Zoucken ons selfs vrede, Zoo leef'wy in de meeste gherustichede,

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.