Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Vvulf in Schaeps habijt. EEn Wulf wter natueren schalck listisch boos Een schaep-vacht vercoos Daer hy hem gheveynsdlick me const becleeden Onder een cudde Schapen hem verloos Ende altoos, Onder t'schijn // zonder zijn // ghijcker mede weeden Hy conste // zyn conste // zoo leeplick beleeden Als Schaep // int betraep // was hy me ghechantiert: Alst paste // een aentaste // ende zonder af scheeden Heuet binnen ghespeelt // duerkeelt // ghe expediert, Zoo menich gheschoffiert: Onder Schaeps habijt, wel eenen Wulf logiert.

¶ Den Heerder heeft hier af de wete ontfanghen Dat hy Schaepen verloos, hadde wel inde ooghe Dus heeft hy den Wulf bespronghen en gheuanghen En heeft den Wulf (zoo hy ghijngh) ghehanghen Aen eenen boom hooghe: d'Ander Heerders meenden een Schaep hijngh ten tooghe Vraeghden diet ghedaen hadde, de waeromme daer Andtwoorde, t'vel dat zy zeghen bynaest drooghe Was wel een schaeps-vacht verkendhy, maer, De wercken toebehoorden eenen Wulf voorwaer: Zulck werck, zulck loon, volghter meestdeel naer. t'Sghelijcx niemandt haestich vonneßende zijt Naer zijn cleederen, int bemercken Want veel menschen onder Schaeps habijt Daghelicx doende zijn wulfs ghewercken: In zulck danich verstercken, hem vele vervullen Onder t'schijn van dueghden, veel zonden schulen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.