Vanden voghel Phoenix. DEn Phoenix eeghin voghel, niet zijnde ghepartuert Als hy langhe heeft gheduert Moghende drie hondert veertich iaren leuen
Ende oude gheworden, kiest ende willecuert Een Boom staende ontrent een Fonteyne verheuen Ende (als zoo wt propre natuere ghegheuen) Maecter op een Nest, van meningherhande
Riekende Boom-tacken, hem brijnghende beneuen Ghenouch in Arabien, binnen zijnen Lande Dan als de Zonne schijnt alder heetst in huer rande, Waeyt hy met zyn vlercken ouer t'nest daer
Om een nieuwe moghen worden, stelt hy t'lijf te pande: Eyndelick t'hout ontsteeckt, midts der zonnen cracht, claer, Dat barnende, so valt hy int vier openbaer Verbrant hem zeluen tot asschen, waer wt zeer cort,
Een woormkin wast, daer af als voorwaer Wederomme een nieu ander voghel Phoenix wort. By comparatie, ofte figuerlick spreken Bijden Phoenix gheleken
Mach Iesus Christus Gods eenighe zone wesen Die (als tijt vervult was) an t'hout des Crucen ghebleken Es inder liefden vier zoo worden ontsteken Heeft hem zeluen ter doodt ouerleuert, midts desen
Niet gheheels bleef in hem, dies van hem op gheresen Een zoet riekende offerande tot zijn Vader almachtich, Midts welcker doodt, al tsamen wy zijn ghenesen Tot in een nieu leuen vernieut, end' erboren warachtich:
Hy verresen vander doodt door hem seluen crachtich Ende t'onsewaerts eendrachtich,, heb wijr by ontfaen, Den Phoenix, die sterflick sal nimmermeer verghaen Maer ons eeuwich by staen.
Cookies on Poetry Cove