Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Van tvvee Ratten. EEn steedtsche Ratte huer eens te vermeyene stelde Buter poorten te velde, Een Landts-ratte vindende onder hem beeden Zijn vergaerdert, en om huer te touuen versnelde Van graentkens en mortelkens t'bancket bereeden Hoe (sprack de steedtsche Ratte) laet ons van hier scheeden Tes hier magher, ick sal v andersins festieren In myn weeldich Pallaeys, v int vette cot leeden Daer lecker vette spijse es, van veel manieren Zou ghijncker me logieren // end' huer ghezegghen liet: In weelde, ligt de meeste gherusticheyt niet.

¶ De steedtsche thuus ghecommen, t'samen vp een hopen Van inde vaulte moghen vroylick triumpheren Hebben heymelick ende listelick binnen gheslopen En de steedtsche ghijncker huer bancket ordoneren: Van broot, speck, ghebraden smout, vetlick stofferen, Van vleesch, boter caes, end' ander cost fraey fijn t' Ghebuerde (dus meendende gherust bancketeren) De kelder-cnape cam daer halen haestelick wijn Vreese dede doe der Landts-ratte ghepijn Dies moeste vluchtich zijn, niet vreesende leden, Hy leeft grootelicx gherust, die met t'cleen es te vreden. De Landts-ratte sprack doe zij was vertrocken Niet langhe by de steedtsche blijuen ghemoedt Om zoo ongherust leuen by de vette brocken Wilde wech van daer zou cam, haestich metter spoet Lieuer met huer magher cost t'zijne gheuoedt Dan in sulck bedwanck, vettelick etende, bleuen Ende eens onvoorsien, mueghen commen in sneuen Ofte laeten t'leuen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.