Struus en Nachtegale. DE Struus // de Nachtegale Quansuus // twee principale Zochten hem prees // ende rees // in zyn coraygen Den Struus reyn // certeyn // met zyn plumaygen En den Nachtegael prat // hem vermat // op zynen zangh Emmers beede // int breede // dus twistende strangh De Struus moedich // int breede // als d'onghemanierede, Dat hy zom // het Edeldom // inden gheest meest cranck Met zyn Struus-vederen, in coraygen verchierde: Midtsgaders elck die Mars faicten anthierde Dies hy bij Princen Coninghen was hooghst verheuen De Nachtegael hoordet, zey (die den Struus niet vierde) Naer donderslaeghen, men zoeten reghen verwacht.
¶ Als Musiciene // ick diene // dach ende nacht (Zangh de Nachtegale) Venus Ionghelijnghen: Die peynsen // om verscheynsen // d'Amoureuse pacht Daer elck blomkin lacht // in zijn groeyende cracht En der liefden conduten // ontsluten // ontsprijnghen, Oock telcken // elcken // huer melodiuselick zijnghen Alle menschen tot fraeyer verblidijnghe treckt: Maer Struus plumaygen meest tot houeerdicheyt dwijnghen En hueren zangh, vriendelickhenden verweckt Dus heeft de Nachtegale daer stout ghebeckt Dat hoorende den Struus, hield zijn ghedoogh, En den Nachtegael zijnghende, die vervloogh. Zulck schoontooch ts'ghelijcx verchiert met wat gratien Dijnckt in hem dat niemand zijns ghelijcke zij Versmaedende andere telcker spatien Nochtans van blamatien,, is by zelue niet vrij.
Cookies on Poetry Cove