Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Vvolf ende t'Lammeken. EEn grijpghulzich Wulf quaet van maniere Ende een onnoosel Lammekin goet Droncken beede tsaemen wt een Riuiere De Wulf bouen, en t'Lammeken goedertiere Beneden stoet: De Wulf meest zouckende t'Lammekens bloet Zey datter waeter beroerde met zijnder voeren Ick en doe (zey t'Lammeken met grooter oodmoedt) Ick beneden, cant tuwaerts op niet beroeren Die twist zouct, sal altijts eerst rumoeren.

¶ Ten baette t'Lammeken gheen excusatie Noch murmuratie, Ghesmeect, ghestopen, gheneghen, ghebeden, t'Wierdt vanden Wulf verbeten zonder gratie Ende zyn bloedt hebbende, was te vreden: Tsghelijcx ghebuert ten, menighen steden d'Onnoosel (al doet hy niemant quaet) Moet buughsamich wesen, en zijn te vreden Datmen hem toe-scrijft menighe voose daet, Daer den thuyn leeghst es, men meest ouer gaet. Ock mede comtmen lichtelick te naer De machteghe, met een zaecke cleene By den welcken zij nemen oorzaecke openbaer Daer mede zij d'onnoosel brijnghen in weene, t'Meeste ghelijck willen zij houden alleene t'Moet al goet zijn, dat wort by hemlieden ghedaen: Dieder ieghens op rijst, die es rechts eene, Wiens regnatie sal niet langhe staen

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.