Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Paeu ende Acxtere. DE Voghelen der lucht, ende oock inder eerden Eenen Conijnck begheerden Den ghenen diet best zou te zijne betamen Yeghelick wasser ghecropen, hoe cleen van weerden Elcx zin hoorende, zouden zy t'beste aenveerden Dies op een wijdt veit was t'generael verzaemen Wt allen houcken zy daer ghevloghen camen Ende wesende by een (eerst wiert gheaccordeert) Den Paeu schoon op ghestreken, zey dat zy hem namen Coninck t'zijne, heeft hem zeluen ghepresenteert, Die hoogh staet begheert, dicwils zijn selfs val causeert.

¶ De Voghels dit aenhoorende int generale Ghauen last dat d'Acxtere zou voeren de tale Antwoorde den Paeu, clouckelick doe ter tijt En sprack, wy zullen v hommayge doen by speciale Indien ghy v vroom ghenouch kent (zoo wy hopen ghy zijt) Ons voor den Arendt beschermen, die ons voert strijt En voorzienich, wijs, discreet zijt, alst noodt ghebiedt Op dat ghy en wy al tsamen moghen wesen bevrijdt Op dees conditie men hem t'officie liet, Den man weet dicwils voorzien, maer t'officie niet. Bewijsende dat niet es ghenouch alleene Een hueuerhooft t'hebben schoon ghelaetich in zeden Maer een wijs discreet ouer al ghemeene Verschiet met gheschicte voorsienicheden, Om te houden zijn ondersaten in vreden: Ieghens die hemlieden souden moghen deeren Die medelijdende is, ghebruuckende reden Om de goe te beschermen, en de quaetdoenders te weeren, Zommich Herder pacht de Schapen, om t'wulle scheeren.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.