Craeye ende t'Schaep.
EEn Craeye cam ghevlerckt
Zoo zy hadde bemerckt
Op de rugghe van een onnoosel Schaepkin goet
Al zatser naer haer eyghen ghemack
De wulle open track
Totten velle stack
En heeft so langhe ghespinst dat heeft ghebloedt
t'Schaepken wiert half gram ghemoedt
Heeft totter Craeye ghezeyt goet rondt,
De quellaige, die ghy my stoutelick doet
Houdt onder den voedt:
Zoudt ghy niet doen, eenen bijtenden hondt,
Want zoudt terstondt
Vijnden uwen Meester, zonder veel bezwijcx,
D'onnoosel en verghtmen niet veel ghelijcx.
¶ Ick kendt, t'es waer
Ende openbaer:
De Craeye zey daer
Maer, voorwaer,
Wien ickt verghe, dat weet ick wel:
Die paeyzelick zijn
Doe ick meest ghepijn
Want zijn zonder venijn
En die hem weeten zouden, doe ick gheen ghequel.
S'ghelijcx soo ist in t'sweerelts voortstel
D'onnoosel simpele vol ongheuals
Die niet gheerne zouden wesen rebel,
Hoe lastich, hoe fel:
Salmen t'pack legghen meest op den hals.