t'Schemijnckel ende Vos. TSchemijnckel t'welck moeste zyn naectheyt tooghen Leyde den Vos voor ooghen, Van zyn steert hem wat te deelne t'zijnder noodt Die hy dickwils beclacte, zeer moeylick int drooghen, Datse oock sleepte totter aerden, en veel ouerschoot: De Vos ontzeyt hem, Martico bleef achter bloot, De loose Vos excuseerd'hem oock goederhande Sprack, al was zijn steert dicke, lanck, of hoe groot Datse hem noch t'Schemijnckel niet en meshande, De best ghecleedt behooren decken een andere schande.
¶ Alsoo zijnder oock vele des Vos ghelijcke Gheveynstlooslick vast-houdende t'elcker stede Die ouer van goede zyn, ende schadt rijcke, Nochtans den behousteghen yet deelen mede Gheneghen tot gheender bermhertichede Liefuer laten de cleederen bederuen, verrotten, Dan datmer de naecten me decken dede Tot datse doorreden zyn vanden motten: Die t'goedt niet ghel'ruucken, Inder aermen schoot beluucken, Zijn aerme Zotten. Wat baet den ghenen die veel heeft Als hy niet en heeft, hem diet al gheeft Om eeuwich ghedueren, Een oordeel zonder ghenade hy hebben moet: Die zijn naecte Broeder, gheen medeel doet Maer t'allen hueren, Salt hem ghebueren.
Cookies on Poetry Cove