t'Peert ende Esel met hout gheladen. DEn Esel die altijts moest om wercken wt-drauen Met een soberlick lauen Ziende een Peert hem vermeyen wel int lijf End' hy gheladen int zwaerlick slauen Dochte gheheel te zijne een versteken ketijf Voort ghedreuen met zwepen, ghesleghen zeer stijf Ende t'Peert wel ghecoestert was, zonder wercken, t'Breyde den Esel qualick, zulck weeldich beclijf Ende dat hijt daghelicx moeste aenmercken Ieghens dat moet ghedaen zijn, moet hem yeghelick stercken.
¶ Den Esel de zyn werck als een goet pleghere Maer langhs so steghere Midts dat hy soo ledich zacht t'Peert triumpheren t'Ghebuerde, t'moest wt-rijden naer de Leghere Met breydel, zadel, harnasch, zach hy t'Peert stofferen Ende accoutreren, t'Wilder doe qualick an, maer t'moest consenteren Den Meester zadtter op, ende stackt met spooren Den Esel docht zoudmen my oock zoo persequeren Gordende tracteren, Lieuer doe ick myn werck, zoo als te vooren: Daer toe yeghelick ghestelt es, moet zyn tijt oorbooren. Niemandt can hebben zulck weeldich gheluck Moet contrarie fortune zijn oock onderdaen Hem ouercomt wel somtijts meerderen druck Dan de slauen die daghelicx om aerbeyden wt ghaen: En zij die meenen vast staen Int schoonste wedere, Die zietmen rasch zaen,, haest vallen nedere.
Cookies on Poetry Cove