Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Hauick ende Nachtegaele. EEnen honghereghen Hauick greep in zyn ghemoet Eenen Nachtegael goet Die menschen en Voghelen verheughen doet De welcke hy meende plucken en bederuen Maer den Nachtegaele badt met vleyen zoet Dat hy mochte gratie van hem verweruen: Hy zoude (zangh hy hem) in alle plaetsen en eruen Hem dienen, eeren, en doen al dat hy wilde, Die in tsvyandts handt is, is int belouen milde.

¶ Dees reden den Hauick ghenouch behaeghde Dies hy vraeghde: Wat dienst dat hy hem zoude bewijsen? Ick sal v (den Nachtegaele doe ghewaeghde) Wt der borst ghaen zijnghen, tot sgheests veriolijsen Een vroylick Liedt, d'welck ghy zult prijsen: Neen (zey den Hauick) dat en begheere ick niet t'Ghezangh en can my den buuck niet spijsen Naer dat den buuck vul is, smaeckt best een liedt. Sghelijcx salmen lieuer neerstich waken Om crijghen de noodtzaecken: Dan achten op d'ijdel ghenouch;ickheden Die de Iongheleurs en die lichte vueghels maken, En zoo an ghelt gheraeken: Gheckende met die zoo haer gheldt besteden.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.