Zvvijn ende Oorlooghs peert. LVstzinnich een oorlooghs Peert clouck ghemaniert Wel toegherust, ghearnascht, rustich verchiert, t'Hooft vul plumaidgen, blijde van gheeste, Naer een Legher te trecken gheel gheviert Onder zijnen Meester in d'handt ghebaniert In coraidgen dochte t'zijne dies d'alder meeste: Dit ziende een Zwijn, sprack: O zotte beeste Bereedt ghy v ten strijde? Dijn principael feeste, Wert, dat ghider mueghelick sult laten t'lijf: Die niet en auentuert crijght cleen beclijf.
¶ t'Peert dit aenhoorende by goeder moeten t'Zwijn in zyn vulicheyt ziende wroeten Sprack tes beter t'lijf met eeren gheauentuert Dan zoo te ligghen onder de voeten Als mesch-vercken beslijct, end' onreyn besmuert Eyndelick ghy (wiens tijt onlanghe gheduert) Zult ghekeelt zyn, ende den rouper af ghesteken Als ick voor mijnen Heere (alst zoo ghebuert) Met prijs en lof, hebben sal t'lijf bezweken: Vileyns connen van gheen edelheyt spreken. Insghelijcx zijn veel vileynighe Ketijuen Rechts mackelijuen Die niet eerlicx noch oorboorlicx bedrijuen Dan alleenlick ter tijcke wrijuen, End' als mesch-verckens naer den vleessche leuen Niet auentuerende, Noch yet bezuerende, Totter doodt gheduerende: Dan dat zij tot eeren zouden moghen werden verbeuen.
Cookies on Poetry Cove