Skip to content
1567

De warachtighe fabulen der dieren

Eduard Dene

Vanden droncken Hert. HOort Dronckaerts wat d'exempelbouck belijdt Vanden Hert die t'zijns Meesters maeltijdt De Croesen wt dranck

Als de maeltijdt ghedaen was, eens ghedrocken heeft hijt Dat hy droncke wierdt, ende zoo zijnde verblijdt Hy hubbelde ende sprangh, En viel ouer een block, ghestrect ligghende langh:

Door dronckenschap moeste daer zijn been verstuucken Daer naer wild'hy noyt van t'selfs, noch door bedwangh, (Dus hem vindende cranck) Gheen anderen dranck, dan claer water ghebruucken:

Hoort ghulzighe buucken, Die wijn, bier, by Coppen, schaelen, croesen, en cruucken, Zoo veel in-neemt, dat v de ooghen wtweenen Laet v dranck ghetempert zijn in dijn beluucken

Eer ghy drijnckt versmacht, dat ghy breect hals of beenen Wildy wijs zijn, renunchieert alle Bachus leenen, Drijnct niet dat d'aders staen ghespannen als pesen End' hoe v ander Dronckaerdts verachten vercleenen:

Sober zijt, en wilt altijt wakende wesen. Wee v Dronckaerts vol quader manieren Die vrouch opstaet om Bachus t' anthieren End' om te drijncken vrouch, tot tsauendts laete,

Op dat ghy moecht vande wijnen ende stercke bieren Heet en verwect worden tot oncuusscheghen staete, In v maeltijden harpen zijn, van cleender baete Lieren, fleuten, tamboeren, soomen zien can:

In ydelheyt ghebruuct ghijt, gh'eel sonder maete En des Heeren wercken, die en ziet ghy niet an.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.